اشعار و دلنوشته های یک معلم

توبه کن ای دریغـــاکه جـــوانی رفت ویاری نیست نیست کنج خانـه گشته مـأوا بیقـــــراری نیست نیست رنجـــــــه گشتم تن،دل ازآزاراین نابخــــــــــردان ای دوصدافسوس نای دل سپاری نیست نیست دست وپاافگــــــــــارودل نازکترازبــــرگ حــــــریر نیست ماراچاره چون نیروی کاری نیست نیست سوی چشمان کم،تــــوان کم،پازره رفتن فگــــار چون محبّت کم مسیردوستداری نیست نیست لــــــــ اشعار و دلنوشته های یک معلم...

همکارناجنس چــــوهمکــــــارناجنس نشناختم زتعلیم سی ساله مــــــن باختم کثیری همه مهــــروالطاف وجــود قلیلی بــه پشت سرانــــــداختم زهمکـــــارنیکوسرشتی عــــــزیز سراپــــــرچم نــــــورانــــــداختم زیاران بدرنجه روحم بـــــــه جـــد مــــــدارانمودم و لیــــک ساختم اشعار و دلنوشته های یک معلم...

کاش ورمربودم اکنون کاش ورمربودم اکنون خیس باران تابه زانـــــــوخیس آب کشتزاران کاش اکنون درکِلِکـــــــرودربهاران بادوباران وصفای گـــــــوسفندان کاش الآن درّه ی سیلاب بــــودم شاهدجوش وخــــروش آب بـودم کاش می رفتم زمان کــــــودکـانه قــــــوت نیکونان وقندی بی بهانه کاش چالبازی وآب ومشک مــــادر اشعار و دلنوشته های یک معلم...

حضرت عشق ساقیا می نـده بی می همه مستیم وخــراب دیــــــــــدن صورت معشوقه به ازشرب شراب مــاکجــــــائیم وتمنّای پـــــــــــــــــریـروی کجـا پیرگشتیم ونـــدیــــدیم بجـــــــــــــزرنگ سراب زتکّــــدی به درِبـــــــــارگــــــــه حضرت عشق پای دربندحبیب است ودل انـــــــــدرتب وتـاب لب لیلی همه قنداست ومــــراحسرت بـوس دل من سوزمکـــــــــرّربه دمی بوسه ی نـاب زقفایش بدویـــــــ اشعار و دلنوشته های یک معلم...

کلبه ی درویش تاچنددرانـــــــــدیشه که لیلی زدرآید خورشیدخـوشی روکندوشب بسرآید ازتیغه ی مــــژگان نچکدگـــــوهراحمر خــــورشیدبسر،ماه به دامن سحرآید یاقــــوت نشان،خنده کنان لؤلؤمکنون دستش به قـــدح نازوخرامان به برآید گــــویاندهدمیل به این خــــادم رنجور این خــــــادم رنجـــــــورکه ازاوشررآید اشعار و دلنوشته های یک معلم...

نعره ی مستانه بارب منماخسته تـــــو همسایه ی مـــارا برهم مــــزن این شوق چوافسانه ی مارا شب تا به سحـــــرباصنمی خوب ودلارام مختل منما نعــــــره ی مستانه ی مــــارا ازدرگــــــــه میخــانه دوصد سوخته نالان آرام کن این جــــان چــــــــو پروانه ی مارا چـــــون خیل گلان تاب زده طرّه ی گیسو محفوظ کن این گـــــــــــوهر یکدانه ی مارا معمورکنی بانگهی عــــــــــــــــ اشعار و دلنوشته های یک معلم...